Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ SPEAK & THRIVE – Η μέθοδός μου για τη φωνή σε 3 βήματα | Νίνα Καλούτσα

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Τι διδάσκω στο Masterclass Δημοσίου Λόγου για επαγγελματίες & στελέχη επιχειρήσεων | Νίνα Καλούτσα

3 βήματα για εποικοδομητικό feedback | Αλέξανδρος Ψυχογιός, Νίνα Καλούτσα

Ανθρωποκεντρική ηγεσία | Γιάννης Παπαχρήστου, Νίνα Καλούτσα

Είναι δυνατόν να ζούμε στο matrix; Είναι δυνατόν όσα βλέπουμε και αισθανόμαστε γύρω μας, να μην είναι τίποτα άλλο παρά προγράμματa υπολογιστών που δημιουργήθηκαν από έναν προηγμένο πολιτισμό; Θα μπορούσε να είναι η πραγματικότητά μας, τελικά, εικονική; Η αιώνια μάχη μεταξύ των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου αποκαλύπτει την αλήθεια.

Ζώντας σε Προσομοίωση Υπολογιστή

Τον τελευταίο καιρό, όλο και περισσότεροι ισχυρίζονται ότι μπορεί να ζούμε μέσα σε προσομοίωση υπολογιστή. Διάσημοι επιχειρηματίες τεχνολογίας φαίνεται να υποστηρίζουν αυτήν την ιδέα, η οποία βασίζεται στο ακόλουθο νοητικό πείραμα: ανατρέξτε στις τεχνολογικές προόδους που έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα τα τελευταία εκατοντάδες χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, εστιάστε στην ψηφιακή εποχή, στην πρόοδό μας με την τεχνητή νοημοσύνη και την εικονική πραγματικότητα. Τώρα, πηγαίνετε εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες χρόνια στο μέλλον, και φανταστείτε τις τεχνολογικές δυνατότητες αυτού του μακρινού και πολύ προηγμένου πολιτισμού. Μπορούμε να συμφωνήσουμε με σχεδόν επιστημονική βεβαιότητα, ότι ο μελλοντικός μας εαυτός, ο πιο προηγμένος ανθρώπινος πολιτισμός, θα είναι ικανός να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο μέσα στους υπολογιστές. Τώρα, επιστρέψτε: ζείτε μέσα σε αυτό!

Η ταινία Matrix είναι διάσημη, επειδή ανέπτυξε αυτό το νοητικό πείραμα, όμως και άλλες ταινίες το έχουν κάνει επίσης, με πιο αξιόλογες το The Thirteenth Floor (1999), το Dark City (1998) και το Existenz του Cronenberg (1999). Αυτές οι ταινίες πειραματίζονται με την ιδέα ότι η πραγματικότητα μπορεί να μην είναι στ’ αλήθεια πραγματική, αλλά μια προσομοίωση λογισμικού/τεχνολογίας που απλώς δίνει την αίσθηση πως είναι αληθινή. Εκτός από το νοητικό αυτό πείραμα και τις ταινίες που αναφέρονται εδώ, αυτά τα άρθρα συνήθως αναφέρουν και τη φυσική ως πιθανή επιστημονική απόδειξη της «υπόθεσης matrix». Όσο πιο βαθιά μπαίνουμε στον ιστό της πραγματικότητας, τόσο μικρότερα σωματίδια ανακαλύπτουμε. Έτσι, το ύφασμα του σύμπαντος μοιάζει να προσομοιάζει με οθόνη υπολογιστή που προβάλλει εικόνες που φαίνονται αληθινές, αλλά που στην πραγματικότητα είναι κατασκευασμένες από μικροσκοπικά, τεχνητά pixel. Είναι αλήθεια; Ζούμε στο τεχνολογικό όνειρο κάποιου άλλου; Είναι αυτός ο
κόσμος μια ψηφιακή φαντασίωση; Η νευροεπιστήμη μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα αυτές τις ερωτήσεις και να ανακαλύψουμε, ίσως, ακόμη και μια ουσιαστική απάντηση.

Τα δύο μυαλά που «κουβαλάμε»

Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά που η pop κουλτούρα αποδίδει στα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας, αριστερό και δεξί, δεν είναι αλήθεια. Αυτή η εγκεφαλική πλευροποίηση είναι σημαντική για λόγους που δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητοί, αλλά σίγουρα όχι επειδή ο ορθολογισμός ζει στο ένα ήμισυ και τα συναισθήματα στο άλλο (δεν είναι αλήθεια). Αυτό που δεν είναι τόσο ευρέως γνωστό είναι το γεγονός ότι αυτά τα δύο ημισφαίρια αντιλαμβάνονται διαφορετικά τον κόσμο. Και αυτό μπορεί να οφείλεται στην κυριαρχία του ενός συστήματος έναντι του άλλου, ειδικά στις σύγχρονες κοινωνίες μας. Το ένα από τα δύο συστήματα έχει πάρει τον έλεγχο και δεν θέλει να το γνωρίζουμε! Ποιο είναι? Ο εγκέφαλός μας έχει αναπτύξει δύο αντιληπτικά συστήματα: το ένα καθοδηγείται από το δεξί ημισφαίριο (στο εξής, δεξιός εγκέφαλος) και το άλλο από το αριστερό ημισφαίριο (στο εξής, αριστερός εγκέφαλος).

Με λίγα λόγια:

– Το αντιληπτικό σύστημα του δεξιού εγκεφάλου βρίσκεται σε άμεση επαφή με την πραγματικότητα (λαμβάνοντας φρέσκα ερεθίσματα από το εξωτερικό περιβάλλον), μας συνδέει με τον κόσμο και τους άλλους ανθρώπους (εκεί ζει και η ενσυναίσθηση), έχει μια πιο ολιστική άποψη για μια κατάσταση (με τον κλασικό τρόπο Gestalt), δεν μιλάει πολύ καλά με τη γλώσσα (καταλαβαίνει περισσότερο έννοιες, παρά σύνθετες προτάσεις), αγαπά τις μεταφορές, και όσον αφορά τα συναισθήματα βρίσκεται περισσότερο στο ήπιο άκρο του φάσματος.
– Το αντιληπτικό σύστημα του αριστερού εγκεφάλου αναπτύσσει αφηρημένα μοντέλα πραγματικότητας (ζει στον δικό του κόσμο, όχι σε άμεση σχέση με τον εξωτερικό κόσμο), δεν προωθεί/προτιμά τη σύνδεση με τους ανθρώπους, χρησιμοποιεί μόνο σειριακή σκέψη, έχει ευχέρεια και είναι πολύ επιδέξιο με τη γλώσσα και μισεί τις μεταφορές, γοητεύεται από την καινοτομία, και όσον αφορά τα συναισθήματα είναι περισσότερο προς το χαρούμενο άκρο του φάσματος.

Όμως, η πιο σημαντική διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο δεξιός εγκέφαλος εκτιμά το δυναμισμό, την πολυπλοκότητα και τo απρόβλεπτo ως φυσικά στοιχεία του φυσικού και κοινωνικού μας περιβάλλοντος, ενώ ο αριστερός εγκέφαλος προτιμά τη σταθερότητα, τον έλεγχο και την προβλεψιμότητα. Ο αριστερός εγκέφαλος αγαπά τη δική του ασφαλή μοντελοποίηση της πραγματικότητας γιατί αυτό δημιουργεί άνεση. Ταυτόχρονα, μισεί τον πραγματικό κόσμο, καθώς η ταχύτητα με την οποία συμβαίνουν οι αλλαγές είναι συνήθως πολύ γρήγορη για τις προτιμήσεις του. Πώς μπορείτε να κάνετε ασφαλείς προβλέψεις, όταν δεν μπορείτε να κατανοήσετε πλήρως όλους τους αλληλένδετους παράγοντες; Και πώς μπορείτε να έχετε τον έλεγχο εάν δεν μπορείτε να κάνετε ασφαλείς προβλέψεις; Ο αριστερός εγκέφαλος προσπαθεί για τον απόλυτο έλεγχο μέσω διαδοχικών/λογικών εξηγήσεων, ενώ ο δεξιός εγκέφαλος προσπαθεί για συνδεσιμότητα μέσω ολιστικής κατανόησης, η οποία συνήθως ξεπερνά τα λόγια. Αυτό που έχει πραγματικά ενδιαφέρον είναι ότι ο αριστερός εγκέφαλος είναι επίσης πιο αλαζονικός, νομίζοντας ότι δεν χρειάζεται τον δεξί εγκέφαλο. Είναι τυχαίο που μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο αριστερός εγκέφαλος είναι πολύ ανώτερος εξελικτικά από τον δεξιό, και ότι ο δεύτερος είναι απλώς ένα υπόλοιπο της εξέλιξης;

Εάν πιστεύετε ότι αυτά τα δύο συστήματα λειτουργούν ή πρέπει να λειτουργούν σε αρμονία, σκεφτείτε ξανά. Ο εγκέφαλός μας είναι μια ανταγωνιστική ζούγκλα και για να λειτουργεί αποτελεσματικά χρειάζεται ένα από τα δύο συστήματα για να είναι στην κορυφή. Επί του παρόντος, το αριστερό σύστημα φαίνεται να νικάει. Συνέπεια αυτού είναι η συλλογική μας προτίμηση για το αφηρημένο έναντι του πραγματικού, για την καινοτομία έναντι του ουσιαστικού, για τα συστήματα έναντι των ανθρώπων, για τον εγωισμό έναντι της ενσυναίσθησης, για το δέντρο έναντι του δάσους, για την τεχνολογική πρόοδο έναντι της φύσης. Για περισσότερα, η πιο ενδελεχής ανάλυση των δύο συστημάτων που έχω βρει μέχρι τώρα βρίσκεται στο -ομολογουμένως απαιτητικό- βιβλίο The Master and His Emissary του ψυχιάτρου Ian McGilchrist.

Μερικά μαθήματα από το TED

Υπάρχουν μερικές αξιόλογες ομιλίες στο TED που συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό σε αυτή τη συζήτηση, ακόμη και αν όχι πάντα με σαφή (αριστερός εγκέφαλος) τρόπο. Εδώ είναι μια μικρή επιλογή που ελπίζω να σας φανεί χρήσιμη: Στο “My Stroke of Insight”, η νευροεπιστήμονας Jill Bolt Taylor περιγράφει την εμπειρία της από ένα εγκεφαλικό στον αριστερό εγκέφαλό της. Με τον δεξιό της εγκέφαλο να παίρνει τα ηνία, η αίσθηση της συνδεσιμότητας με τα πάντα και με όλους απλά εξερράγη. Μια καταπληκτική και πολύ συγκινητική ομιλία! Στο “Consciousness- the Final Frontier”, ο Dada Gunamuktananda χρησιμοποιεί περισσότερους πνευματικούς όρους για να εξηγήσει την ανάγκη σύνδεσης με το σύμπαν και να αποδεχθεί ότι η ανώτερη συνείδηση (ή η δεξιά
συνείδηση του εγκεφάλου) θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να προχωρήσει σε ένα καλύτερο είδος (με ηθικό τρόπο, όχι σε ένα ενισχυμένο cyborg, με τον τρόπο του αριστερού εγκεφάλου!). Αποκορύφωμα της ομιλίας του είναι όταν αναφέρει ότι η φιλοσοφία του γιόγκι αναβαθμίζει το παλιό ρητό «σκέφτομαι άρα είμαι» σε ένα νέο ρητό, πιο φιλικό προς τον εγκέφαλο: «όταν σταματώ να
σκέφτομαι, τότε είμαι πραγματικά»!

Στο “The Beauty of What W’ll Never Know”, ο μυθιστοριογράφος Pico Iyer μιλά για το εκπληκτικό συναίσθημα του αγνώστου και του ανεξήγητου. Παραδέχεται ότι τα πράγματα που δεν ήξερε στη ζωή ήταν αυτά που συχνά τον βοηθούσαν να εξελιχθεί και τον ωθούσαν προς τα μπροστά…. καθώς και να τον φέρουν πιο κοντά με τους γύρω του! Στο “Your Elusive Creative Genius”, η Elizabeth Gilbert, η συγγραφέας του “Eat Pray Love”, καταπιάνεται με τη δημιουργική σκέψη και τη γραφή εισάγοντας διορατικές αρχαίες ελληνικές και ρωμαϊκές ιδέες. Το γεγονός ότι η δημιουργικότητα μας μοιάζει σαν να μην προέρχεται από εμάς, αλλά από ένα μακρινό/ανεξέλεγκτο/μαγικό μέρος, οφείλεται στο ότι η ίδια δεν βρίσκεται στη λογική και τη σειριακή σκέψη. Δεν είναι προϊόν του αριστερού εγκεφάλου. Εύστοχα, ονόμασε το αντίστοιχο βιβλίο της: Big Magic!

Στην πιο δημοφιλή ομιλία του TED, “Do Schools Kill Creativity”, ο Sir Ken Robinson συζητά τις παγίδες ενός εκπαιδευτικού συστήματος που διαμορφώνεται αποκλειστικά στις αρχές του αριστερού εγκεφάλου.
Η δική μου ομιλία στο TEDx τόνισε λίγους πρακτικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εφαρμόσουμε μια πιο ολιστική, βασισμένη στον εγκέφαλο προσέγγιση επικοινωνίας για να ανακτήσουμε την ανθρωπιά μας, να συνδεόμαστε περισσότερο και να πετύχουμε περισσότερα μαζί.

Το πραγματικό πρόβλημα

Δεν είναι ότι η εμμονή του δυτικού κόσμου με την ατομικότητα, το προσωπικό συμφέρον και την τεχνολογική πρόοδο έχει δημιουργήσει το έλλειμμα ενσυναίσθησης, τα αυξημένα επίπεδα μοναξιάς που «διαλύουν την κοινωνία» και που ευνοούν στο να διευθύνονται οι θεσμοί μας από ψυχοπαθείς; Γιατί να εστιάζουμε τόσο και να επιμένουμε σε επιστημονικές/τεχνολογικές εξελίξεις
που θα οδηγήσουν σε μια καλύτερη ζωή για όλους στον πλανήτη, όταν αυτά τα δύο δεν συνδέονται στην πραγματικότητα; Η τεχνολογική και η ηθική πρόοδος δεν συμβαδίζουν, τονίζει συχνά ο φιλόσοφος John Gray, και ίσως η πρώτη να καταστέλλει τη δεύτερη. Επιτρέψαμε στον αριστερό εγκέφαλο να πάρει να ηνία και η ανθρωπότητα υποφέρει από την αναστολή του συναισθητικού δεξιού εγκεφάλου της! Στον εταιρικό κόσμο, το μάντρα «εάν δεν μπορεί να μετρηθεί, δεν είναι διαχειρίσιμο» αποκαλύπτει τον βαθμό στον οποίο έχουμε δημιουργήσει οργανισμούς βασισμένους σε κανόνες του αριστερού εγκεφάλου. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι μόνο ένα κλάσμα των εργαζομένων παγκοσμίως δεσμεύονται πραγματικά στην εργασία τους. Η αμείλικτη μέτρηση των πάντων είναι ένα χόμπι του αριστερού εγκεφάλου που δίνει προτεραιότητα στα συστήματα, τους αριθμούς και τα σημεία αναφοράς έναντι των ανθρώπων, των κοινωνιών και της φύσης. Τι θα συμβεί αν αυτό που δεν μπορεί να μετρηθεί εύκολα και άμεσα, επηρεάζει στην πραγματικότητα περισσότερο την επιτυχία της εταιρείας σας στην αγορά από εκείνα τα στοιχεία που μετράτε; Μοιάζει με παράδοξο, αλλά δεν είναι: αυτό που σε κάνει σπουδαίο ηγέτη μπορεί σπάνια να μετρηθεί με ακρίβεια. Αλλά ο θετικός σας αντίκτυπος στο πάθος, στη δέσμευση, στη συνδεσιμότητα και στη δημιουργικότητα των ανθρώπων θα μετρηθεί εύκολα στις υψηλές επιδόσεις τους!

Χρειάζεται συνειδητή και δυνατή προσπάθεια για να μην πέσει κάποιος στις καθημερινές παγίδες του αριστερού εγκεφάλου. Και μια από τις καλύτερες παγίδες που δημιούργησε ποτέ είναι η υπόθεση του matrix, ότι η πραγματικότητα δεν είναι πραγματικά… αληθινή! Αυτή είναι η μεγάλη εξαπάτηση του αριστερού εγκεφάλου: η απόλυτη συνειδητοποίηση ότι όλα είναι τεχνητά, ανθρωπογενή, με τάξη, νόημα, και ακόμη – στα προηγμένα μυαλά του μελλοντικού πολιτισμού που τα δημιούργησε όλα αυτά – προβλέψιμα. Καθώς έγραφα αυτό το άρθρο, θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα πριν από πέντε χρόνια, με έναν πολυταξιδεμένο, μορφωμένο, περιζήτητο επαγγελματία και καλό μου φίλο. Κατά τη διάρκεια του δείπνου, ανέφερε την πιθανότητα να ζούμε σε μια προσομοίωση υπολογιστή που δημιουργήθηκε από μια πολύ προηγμένη ανθρωπότητα στο μακρινό μέλλον. Τόνισε ότι είναι πεπεισμένος ότι αυτό είναι αλήθεια. Όταν τον ρώτησα γιατί το πίστευε, μου απάντησε: «Νίκο, πόσα σχέδια έχεις κάνει στη ζωή σου που δεν πήγαν όπως περίμενες; Πόσες φορές αισθάνθηκες εντελώς ανίκανος να προβλέψεις και να ελέγξεις το πεπρωμένο σου ανεξάρτητα από την εκπαίδευση, την εμπειρία και τις προσπάθειές σου; Αυτή δεν μπορεί να είναι πραγματική ζωή!». Η δίψα του αριστερού μας εγκεφάλου για έλεγχο και προβλεψιμότητα είναι εξελικτικά ευεργετική. Αλλά αν επιτραπεί να πάρουμε τον απόλυτο έλεγχο της αντίληψής μας για την πραγματικότητα, τα συστήματα πεποιθήσεων και τις καθημερινές συμπεριφορές, διακινδυνεύουμε τα πάντα. Συμπεριλαμβανομένου και του μέλλοντος μας.

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Ακολουθεί συνέντευξη της ειδικού Φωνής & Δημόσιας Ομιλίας Νίνας Καλούτσα, με αφορμή το σεμινάριό της “SPEAK & THRIVE -Φωνή, Δημόσια Ομιλία, Presence” στην Εναλλακτική Δράση. 

Ως ειδικός Φωνής, με ποιον τρόπο βοηθάτε κάποιον;

Καταρχάς, τους οδηγώ να κατανοήσουν ότι: «Δεν έχουμε απλά φωνή. Είμαστε η φωνή μας!» Αυτός είναι ο πυρήνας της διδασκαλίας μου. Από εκεί ξεκινάμε και, ακολουθώντας βήμα βήμα τη Μέθοδό μου, μεταμορφώνουμε τη φωνή και κατ’ επέκταση την επικοινωνία, τη σχέση με τον εαυτό και με τους άλλους, τη ζωή του εκπαιδευόμενου στο σύνολό της, με άλλα λόγια.

Γεννιόμαστε με μία χαρακτηριστική φωνή, που μας ακολουθεί για πάντα, ή η φωνή είναι ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να αλλάξει; Αν ναι, πώς;

Ναι, γεννιόμαστε ο καθένας με τη φωνή του. Όμως, στην παιδική μας ηλικία κυρίως, αλλά και αργότερα, για διάφορους ψυχολογικούς λόγους, η φωνή μπλοκάρεται, αλλοιώνεται ή σε κάποιες περιπτώσεις χάνεται. Με τη σωστή καθοδήγηση, μελέτη και ασκήσεις, ο ενδιαφερόμενος κατανοεί τις αιτίες, ελευθερώνει το συναίσθημά του και εκφράζεται ελεύθερα με τη νέα του φωνή. Επαναλαμβάνω πάντα ότι «η Φωνή μας είναι επιλογή μας».

Αναφέρεστε συχνά στο θέμα της σωστής αναπνοής. Γιατί αυτή είναι κάτι τόσο σημαντικό;

Δεν αναφέρομαι απλώς. Διδάσκω τη σωστή αναπνοή, επειδή αποτελεί προϋπόθεση της ωραίας φωνής και εκφοράς του λόγου. Πεποίθησή μου και μότο μου είναι το εξής, το οποίο αναλύω λεπτομερώς στο κεφάλαιο του βιβλίου μου «Εγκεφαλικά κύματα και φωνή»: Εφόσον υπάρχει τρόπος να επηρεάζουμε τα εγκεφαλικά μας κύματα μέσω της αναπνοής, είμαστε και σε θέση να βελτιώσουμε τη φωνή και την ομιλία μας.

Έχουμε συνδέσει τα μαθήματα ομιλίας με πολιτικούς ή στελέχη της κοινωνίας του θεάματος. Πώς θα μπορούσαν να ωφελήσουν έναν απλό, δυνητικά εσωστρεφή άνθρωπο στη ζωή, τη σταδιοδρομία και στις συναναστροφές του;

Η σύνδεση γίνεται επειδή οι πολιτικοί, οι επικεφαλής εταιρειών, οι καλλιτέχνες του θεάματος, καθώς βρίσκονται διαρκώς στη δημοσιότητα, φροντίζουν να παρακολουθούν μαθήματα ομιλίας. Όμως, αυτό που επαναλαμβάνω είναι ότι η ωραία φωνή και η καλή εκφορά λόγου αφορά τους πάντες. Επειδή αντικατοπτρίζουν την προσωπικότητα και το ύφος μας. Οι Αμερικανοί λένε ότι κάθε ομιλία είναι δημόσια ομιλία. Με μία λέξη, θα έλεγα ότι η ωραία φωνή και ο άρτιος λόγος είναι ελευθερία. Μία πλούσια σε αρμονικές συχνότητες φωνή εξασφαλίζει άπειρες δυνατότητες σε κάποιον, ώστε να εκφράζει με άνεση τα συναισθήματα και τις σκέψεις του, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού ή των συνομιλητών του. Η ωραία φωνή, η ελκυστική ομιλία διευρύνουν την υπόστασή μας. Και εφόσον αναφερθήκατε στον εσωστρεφή άνθρωπο, ίσως εκείνος να είναι ο περισσότερο ωφελημένος εντέλει, καθώς η βελτιωμένη φωνή και ομιλία του, και η αυτοπεποίθηση που αυτός θα αντλήσει από τον νέο εαυτό του, αναπόφευκτα θα του δώσει την τόλμη να στραφεί προς τα έξω.

Σπουδάσατε κλασικό τραγούδι, θητεύσατε στο πλευρό σπουδαίων προσωπικοτήτων της μουσικής και γνωρίσατε τη μαγεία της συναυλιακής σκηνής από πρώτο χέρι. Τι σας ώθησε να περάσετε στη διδασκαλία;

Είχα την τύχη να σπουδάσω στο περίφημο Ωδείο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας και να συνυπάρξω με μεγάλα ονόματα της όπερας. Στα 10 περίπου χρόνια των σπουδών μου, αποθησαύρισα εμπειρία και πολύτιμες γνώσεις. Αυτά θέλησα να μεταδώσω μέσω της διδασκαλίας μου. Ήταν ανάγκη για εμένα να το κάνω, το βιώνω ως χρέος μου. Με ώθησε προς αυτήν την κατεύθυνση το πάθος μου για τη μουσική, για τη φωνή, για τον λόγο, για τις λέξεις. Όσο δίδασκα, η γνώση και οι νέες εμπειρίες από τους μαθητές μου, μετουσιώνονταν στη Μέθοδό μου, την οποία αναλύω στο βιβλίο μου Η φωνή της επιτυχίας – πώς να μιλάς ώστε να σε ακούν (εκδόσεις Key Books). Φυσικά, εξακολουθώ να ερευνώ ακατάπαυστα νέους τομείς σχετικά με τη φωνή, με την ομιλία και με τη σημασία του λεξιλογίου, συνδυάζοντας πλέον και τις πρόσφατες εξελίξεις της νευροεπιστήμης.

Πόσο χρόνο οφείλει να αφιερώσει κάποιος για να κάνει κτήμα του τα rituals και τη διδασκαλία του σεμιναρίου; Μπορεί πράγματι να επιτύχει την ουσιαστική μεταμόρφωση, αν αφομοιώσει τη Μέθοδό σας;

Ο χρόνος μεταμόρφωσης είναι διαφορετικός για τον καθένα. Αυτός που θα παρακολουθήσει το σεμινάριο και θα διαβάσει το βιβλίο μου, με καθημερινή εξάσκηση, επί 1-2 μήνες, θα επιτύχει να βελτιώσει τη φωνή και την ομιλία του: θα εισακούγεται -ως ελάχιστο αποτέλεσμα- και θα μαγνητίζει γοητεύοντας -ως μέγιστο αποτέλεσμα. Στο σεμινάριο και το βιβλίο, περιγράφω με απλό τρόπο (και με σχήματα) ένα ένα τα στάδια της εξέλιξης-μεταμόρφωσης της φωνής. Ξεκινώντας από τον στόχο, στα 6 Κλειδιά της Μεθόδου μου, αναλύω τη στάση του σώματος, περιγράφω λεπτομερώς τις αναπνοές, δίνω ασκήσεις και συμβουλές άρθρωσης, εκφοράς λόγου και οραματισμούς. Καθοδηγώ βήμα βήμα τον ενδιαφερόμενο προς την ανακάλυψη της «πραγματικής» του φωνή.

Μπορείς να βρεις το νέο Online Masterclass ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΛΟΓΟΣ για στελέχη επιχειρήσεων & επαγγελματίες  εδώ

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Παραθέτω δύο συμβουλές -που λίγοι γνωρίζουν- για καθαρή και γεμάτη ενέργεια φωνή.

Όπως πάντοτε, όταν αναφέρομαι στη φωνή, πηγή μου αποτελούν οι σπουδές μου όπερας στο Κρατικό Ωδείο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας.

{Από το βιβλίο μου Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ – ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΝ, εκδόσεις Key Books}.

🌙 Ανάπαυση και ύπνος 🌙

Γνωρίζετε ότι η πολύωρη έκθεση σε θόρυβο ή σε δυνατή μουσική, καθώς και η χρήση ακουστικών κουράζουν τις φωνητικές χορδές κάνοντάς τες να πάλλονται, ακόμη και όταν δεν μιλάτε; Λοιπόν, όπως ο οργανισμός μας χρειάζεται καθημερινή ξεκούραση και ύπνο, έτσι και οι φωνητικές χορδές είναι απαραίτητο να ηρεμούν, να «σιωπούν», να σταματούν να πάλλονται. Ένα ήσυχο περιβάλλον και αρκετές ώρες ύπνου επιδρούν ευεργετικά στην υγεία τους.

✨ Διατροφή και ενυδάτωση ✨

Επειδή ο λαιμός και οι φωνητικές χορδές γενικά επηρεάζονται από σοκολάτα, παγωτό, μέλι, γλυκίσματα, ξηρούς καρπούς, πατατάκια τσιπς κ.ά., συνιστώ αυτά να αποφεύγονται πριν από σημαντική ομιλία. Καλό είναι να έχουμε γευματίσει ελαφρά ή να έχουμε φάει κανονικά, τουλάχιστον μιάμιση με δύο ώρες πριν μιλήσουμε σε κοινό. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία της πέψης προκαλεί έλλειψη εγρήγορσης. Δηλαδή, δεν κάνουμε ομιλία, διαπραγμάτευση, σημαντική πώληση κ.ά. νηστικοί, ούτε όμως και αμέσως μετά το φαγητό.

Ας θυμόμαστε πάντοτε ότι η φωνή μας είναι επιλογή μας!

Μπορείς να δεις τα βίντεο μου στο YouTube:

Ομιλία νηστικός; Ποτέ! | Νίνα Καλούτσα